Kostas Karyotakis 1896-1928
Kostas Karyotakis 1896-1928

Ο Κώστας Καρυωτάκης (30 Οκτωβρίου 189621 Ιουλίου 1928) ήταν Έλληνας ποιητής και πεζογράφος. Γεννήθηκε στην Τρίπολη στις 30 Οκτωβρίου 1896 και αυτοκτόνησε στην Πρέβεζα το απόγευμα της 21ης Ιουλίου 1928. Θεωρείται ως ο κυριότερος εκφραστής της σύγχρονης λυρικής ποίησης και τα έργα του έχουν μεταφραστεί σε περισσότερες από τριάντα γλώσσες. Η ποίησή του διδάσκεται σε αρκετά Πανεπιστήμια της Ελλάδας αλλά και του εξωτερικού.[1] Για το έργο του έχουν γραφεί εκατοντάδες εργασίες και βιβλία, πραγματοποιήθηκαν δε δεκάδες ειδικά συνέδρια.


  • Θάνατοι (1919)
  • Ο Πόνος του Ανθρώπου και των Πραμάτων (1919)
  • Νηπενθή (1921)
  • Ελεγεία και Σάτιρες (1927)
  • Τελευταία ποιήματα (1928) [Αισιοδοξία, Όταν κατέβουμε τη σκάλα…, Πρέβεζα]
  • Ανέκδοτα ποιήματα
  • Μεταφράσεις, Ελεγεία και Σάτιρες κ.α
  • Σαν δέσμη από τριαντάφυλλα

Πεζά: Το καύκαλο, Η τελευταία, Ο κήπος της αχαριστίας, Ονειροπόλο, Τρεις μεγάλες χάρες, Φυγή,

Το εγκώμιο της θαλάσσης, Κάθαρσις, Η ζωή του.

πηγή:wikipedia kostas karyotakis   san simera


Kostas Karyotakis (Greek: Κώστας Καρυωτάκης, October 30, 1896 – July 20, 1928) is considered one of the most representative Greek poets of the 1920s and one of the first poets to use iconoclastic themes in Greece. His poetry conveys a great deal of nature, imagery and traces of expressionism and surrealism. The majority of Karyotakis’ contemporaries viewed him in a dim light throughout his lifetime without a pragmatic accountability for their contemptuous views; for after his suicide, the majority began to revert to the view that he was indeed a great poet. He had a significant, almost disproportionately progressive influence on later Greek poets

more here


Comments are closed.

Create a free website or blog at WordPress.com.

Up ↑